Style tradycjonalistyczne, a ogólniej konserwatywne w architekturze są przeciwieństwem modernizmu. Ich cechą charakterystyczną jest powrót do tradycyjnych idei i unikanie nowych radykalnych zmian.

Na ten styl największy wpływ miała niemiecka szkoła stuttgarcka, z której znany jest Paul Bonatz. W przypadku budowli architekci korzystali przeważnie z lokalnych styli, tudzież ludowych. Styl ten był popierany zarówno przez partie faszystowskie, jak i późniejsze komunistyczne, jednak głównie przez populizm samych członków tych partii.

Poparcie dla tego stylu wykazywali także zwykli obywatele, którzy nie byli w stanie zaakceptować abstrakcyjnych form, jakie prezentował sobą modernizm. Powodem takiej sympatii do tego stylu architektonicznego było również zamiłowanie ludzi do lokalnych tradycji, monumentalizmu, wykorzystywaniu tradycyjnych materiałów przy tworzeniu i wykańczaniu, jak również chęć korzystania z prostoty.

Charakterystycznymi graczami na scenie architektury konserwatywnej byli Paul Bonatz, Lew Rudniew, Borys Jofan, czy Werner March.