Styl modernistyczny w architekturze miał swoje lata w okresie od 1918-1975. Głównym założeniem modernizmu, było stwierdzenie, że wygląd budynku powinien być jak najbardziej neutralny, ponieważ najważniejsza jest funkcjonalność budynku. Sama nazwa modernizmu pochodzi bezpośrednio z łaciny i oznacza nowoczesność.

Modernizm nie charakteryzuje się konkretnymi cechami i własnościami. Jest to raczej zbiór pewnych ogólnych założeń, który architekci dostosowywali do swoich upodobań. Zgodnie z modernizmem, założenie mówiące o tym , że najważniejsza jest funkcjonalność była prezentowana w następującej formie. Budynki praktycznie nie posiadały dodatkowych elementów, a ich konstrukcja była nastawiona na jak najlepsze dostarczenie odpowiednich mediów, czy kanalizacji.

Cechami charakterystycznymi stylu modernistycznego jest tworzenie jak największych płaskich powierzchni. Unikanie niepotrzebnych detali, używanie kubicznej formy budynku, czy pastelowych kolorów.

Głównymi przodownikami tego stylu byli Peter Behrens, Walter Gropius, czy Helena i Szymon Syrkusowie.