Styl klasycystyczny, to styl architektoniczny, które świetność przypada na okres osiemnastowieczny. Była to odpowiedź na styl barokowy, który w przeciwieństwie do klasycystycznego był bardzo skomplikowany, a budynki wykonane zgodnie z tym stylem zawierały bardzo dużo detali. Klasycyzm to także odpowiedź na rokoko.

Styl klasycystyczny charakteryzował się znaczną prostotą budowania. Elementy budynków nie zawierały wielu detali. Budynki sakralne były najczęściej projektowane na planie koła. Zaś budowle świeckie takie jak pałace były najczęściej wydłużonymi i niskimi budowlami z wysuniętą częścią znajdującą się w środku.

Innym planem budowy charakterystycznym dla klasycyzmu był plan koła. Styl klasycystyczny to także wykorzystanie dużych okien, znikome używanie ozdób i skomplikowanych detali. Elementy wykończenia zaczęły nawiązywać na nowo do cesarstwa rzymskiego. Pojawiły się wazony, girlandy, wieńce, oraz sztuczne, lub wypchane zwierzęta.

Styl ten rozwinął się w osiemnastym wieku, jednak do reszty europy przeniknął dopiero pod koniec wieku. Głównymi przedstawicielami tego okresu w architekturze byli Jacques Germain Soufflot z francj, Giovanni Battista Piranesi z Włoszech. W Polsce budowle zaś projektowały takie znakomitości jak Stanisław Zawadzki, czy Szymon Bogumił Zug