Architektura okresu barokowego

Barok, to styl architektoniczny, który miał swoją świetność po epoce renesansu. Należy zwrócić uwagę na to, że styl barokowy był różny na różnych terytoriach. Ten styl architektoniczny pojawił się we Włoszech po późnym renesansie. Sama nazwa pochodzi od włoskiego słowa Barocco, które oznacza nieregularną perłę.

Styl baroku charakteryzował się znaczną dynamiką. Elementy w tym stylu były łączone na rożne sposoby sprawiając wrażenie wprowadzania dynamiki do budowli. Barok w przeciwieństwie do wcześniejszych styli w znaczący sposób zwiększą ilość detali, jakie otrzymywały budynki. Do tworzenia wykończeń wykorzystywano różne materiały, od marmuru, przez gips, aż po wapień.

Popularny był też stiuk. Budynki świeckie tego okresu charakteryzowały się rozmachem. Najczęściej budowano je na planie litery U tworząc część główną budynku, oraz boczne skrzydła, które razem dawały wrażenie dużego rozmachu. Pojawienie się nowych materiałów budulcowych umożliwiło znaczną poprawę jakości umocnienia budynków. Dodatkowo rozpoczęły się plany budowy miast idealnych, które były planowane od początku do końca. Jednak realizacja takich planów była znacznie utrudniona ze względu na istniejącą już zabudowę.

Głównymi przedstawicielami tego okresu Domenico Fontana, Baldassare Longhena, czy Giacomo Barozzi da Vignola. Obecnie budowle barokowe można spotkać w wielu miejscach. Przykładem jest Pałac Krasińskich w Warszawie, czy Wersal.